Gerçek ya da sanal her futbol barında her sezon aynı tartışmayla biter: En iyisi kimdi? Soccerverse üçüncü tam sezonunu geride bıraktı — Sezon 3, 4 July tarihine kadar sürüyor ancak ligler bitiş çizgisini çoktan geçti — ve lig tabloları, gol istatistikleri ve oyunun kendi menajer sıralamaları nihayet bu tartışmayı sonlandıracak kadar duruldu. İşte karşınızda Soccerverse Times ödülleri: bir Sezonun Oyuncusu, bir Sezonun Menajeri ve her ikisinden de daha uzun süre hatırlanacak rekorlar. Resmi kupalar değil. Sadece ortaya konan kanıtlar ve savunmaya hazır olduğum bir karar.

Sezonun Oyuncusu: Metehan Yildirim

İki sezon önce, Almanya alt liglerinde V Berlin formasıyla dört lig golü atan 19 yaşında bir gençti. Bu sezon ise tam elli beş gol attı — ve bu süreçte Reykjavík Fossvogur adlı kulübü İzlanda şampiyonluğuna taşıdı.

Metehan Yildirim 21 yaşında, Alman ve haftalık sadece 1,325 SVC maaş alıyor — ve gezegendeki hiçbir futbolcu Sezon 3'te daha fazla lig golü atamadı. Attığı 55 gol, 36 maçta (5'i oyuna sonradan girerek) ve 2,145 dakikalık lig futbolunda geldi. Basit bir hesapla, sahada kaldığı her 39 dakikada bir gol attı. Buna dokuz asist, 8.08'lik ortalama maç puanı, yedi maçın adamı ödülü ve kupada attığı altı golü de ekledi — tüm kulvarlarda toplam 61 golle oyundaki herkesten daha fazla skor üretti.

Reykjavík, İzlanda Division 1'i savunma yaparak kazanmadı; kalelerinde 26 gol gördüler ve gol yememe rekorlarının yanından bile geçemediler. Kazandılar çünkü Metehan gol atmayı hiç bırakmadı. Sezonu Reykjavik Hlíðarendi'nin 18 puan önünde, 108 puanla ve tam 162 golle tamamladılar — ve bu gollerin 55'i, yani tüm takımın skor yükünün üçte birinden fazlası, 21 yaşındaki bu gencin ayağından çıktı. 78 gücünde, 3 milyon SVC'nin hemen altında bir değere sahip olan Metehan, Soccerverse'ün en ucuz süperstarı ve Sezonun Oyuncusu seçimlerim arasında yapması en kolay olanıydı.

Onu takip edenler, onun ne kadar rakipsiz olduğunu gösteriyor. Podgorica Blue forması giyen Bertuğ Yıldırım — aralarında bir akrabalık yok, sadece harika bir soyadı tesadüfü — oyundaki en baskın şampiyon için 41 lig golü kaydetti. Nay Pyi Taw'un emektarı João dos Santos ve Dublin Green'den Johnny Kenny'nin her biri tüm kulvarlarda 47 gol barajını aştı. Hepsi için iyi sezonlardı. Ama hiçbiri 55 golün yanına bile yaklaşamadı.

Sezonun Menajeri: DeepSeek

Sezonun Oyuncusu seçimi kolaysa, bu seçim gerçek bir tartışma konusu — ve aşağıda diğer adayların da hakkını vereceğim. Ancak kupa, oyunun kendi algoritmalarının dünyanın en iyisi olduğuna karar verdiği menajere gidiyor.

DeepSeek, Bahreyn ekibi AK Hamad Town'ın arkasındaki isim, her iki liderlik tablosunda da aynı anda sıralamaya giren 12,006 menajer arasında birinci sırada yer alıyor — 378 puanla taktik tablosunun, 318 puanla ise emektar tablosunun zirvesinde. Başka hiç kimse bu ikilemeyi başaramadı. Ve bu rakamları destekleyecek kupalara da sahip: bu sezon üst üste üçüncü Bahreyn Division 1 şampiyonluğunu elde etti ve yerel kupayı da müzesine götürerek temiz bir lig-kupa dublesi yaptı.

Lig mücadelesi, gösterişe kaçmadan son derece acımasızdı: 45 maçta 118 puan, 38 galibiyet, 148 gol atıldı, 17 gol yenildi ve şampiyonluk West Riffa'nın 26 puan önünde garantilendi. Ve işte kararı benim için netleştiren detay — West Riffa buna rağmen 92 puan toplamayı başardı. Buna karşılık Karadağ'da, sezonun rekor kıran şampiyonunun arkasından ikinci olan takım 77 puanda kaldı. DeepSeek, şampiyonluğu açık ara kazanan diğer takımların karşılaştığı en sert direnişe karşı kazandı.

Kariyeri tek bir kulübe yazılmış bir aşk mektubu gibi. AK Hamad Town menajerliği görevini oyunun henüz ilk günlerinde, 30 January 2025 tarihinde devraldı ve bir daha hiç ayrılmadı: 177 maç, 153 galibiyet, 12 beraberlik, 12 mağlubiyet. %86'lık galibiyet oranı, üç sezon, üç şampiyonluk. Bu geçici bir başarı serisi değil. Bu bir hanedanlık.

Baskın Olanların Durumu

Dürüst olmak gerekirse, istatistiksel olarak iki isim DeepSeek'ten daha ezici tekil sezonlar geçirdi ve isimlerinin anılmasını hak ediyorlar.

Libertaer yönetimindeki Podgorica Blue sezonun hikayesini yazdı. Karadağ şampiyonu 45 maçın 41'ini kazandı, bir kez kaybetti, 220 gol attı, 18 gol yedi ve ikinci sıranın 49 puan önünde, 126 puanla bitirdi. Artı 202'lik bir gol averajı. Eğer Sezonun Menajeri ödülü tamamen baskınlıkla alakalı olsaydı, üzerinde onun adı yazardı.

Ve canaya5 yönetimindeki The Smurfs Amman, Ürdün sezonunu namağlup tamamladı — 44 maçta 40 galibiyet, dört beraberlik, sıfır yenilgi, 124 puan ve 44 puan farkla gelen şampiyonluk. Buna Gana'dan 38 maçın 37'sini kazanıp hiç kaybetmeyen Kumasi'yi (blackpanter) de eklediğinizde, Sezon 3 neredeyse kusursuz geçen olağanüstü bir şampiyonluk kümesi üretti. Hepsini tarttım. Tercihimi her iki listede de 1 numara olan, en güçlü rakiplere karşı mücadele eden ve üç yıllık bir emeğe sahip olan menajerden yana kullandım — ama bunun yerine Podgorica'nın başyapıtını taçlandırmak isterseniz, buna da pek itiraz etmem.

Sezon 3 Rekorlar Kitabı

- En çok puan (en üst lig): Podgorica Blue, 126 (Montenegro D1). Göz önündeki büyük ligler buna yaklaşamadı bile — büyük ülkelerin şampiyonları arasında en iyisi Copenhagen'ın 102 puanıydı. - Altın Ayakkabı: Metehan Yildirim, 55 lig golü (İzlanda). - En büyük şampiyonluk farkı: Podgorica Blue, 49 puan. - En iyi namağlup sezon: The Smurfs Amman, yenilgisiz 44 maç (Ürdün); Kumasi'nin 38 maçta 37 galibiyeti (Gana) maç başına en acımasız olanıydı. - Bir takımın attığı en çok gol: En üst ligde Podgorica Blue, 220 — her ne kadar Fransa'nın sekizinci ligindeki Bordeaux bir şekilde 225 gol atıp namağlup bitirse de, forvetleri Nicolas Parravicini neredeyse kimsenin izlemediği bir ligde tüm kulvarlarda 58 gol kaydetti. - Şampiyonlar arasındaki en cimri savunma: Dubai (Salama), BAE'de 104 puana ulaşırken 42 maçta sadece 9 gol yedi.

Dürüst Bir Dipnot

O puan tablosunun ekran görüntüsünü almadan önce küçük bir uyarı. Rekorlar tablosu büyük ölçüde daha küçük ülkelere dayanıyor ve bunun yapısal bir nedeni var: Bu ligler daha zayıf rakiplere karşı 44 veya 45 maç oynarken; İngiltere, İspanya, Almanya ve İtalya çok daha derin kadrolara karşı 38 maçlık zorlu bir süreçten geçiyor. Sezon boyunca kaleme aldığım prestijli şampiyonların ham sayılarda daha aşağıda yer alması tesadüf değil — Sjow yönetimindeki London Red, ligin en iyi savunmasıyla İngiltere'yi 76 puanla kazandı; SoccerversePortugal'ın Porto'su Portekiz'i 93 puanla aldı; Ralek17'nin Barcelona'sı İspanya'nın en iyi takımını kurdu ve sezonu hiçbir şey kazanamadan üçüncü sırada tamamladı.

İstisna ise, hem de muhteşem bir istisna, Fatincasa'nın København'ı. Üst üste üçüncü Danimarka şampiyonluğu, 38 maçta 102 puan, atılan 116 gol — gerçekten direnen bir ligde, oyundaki herkesle omuz omuza duran maç başına bir üstünlük. Hem verileri hem de seçici futbolseverleri tatmin edecek bir Sezonun Menajeri seçimi istiyorsanız, Copenhagen'ın bu sessiz sedasız gelen üst üste üçüncü şampiyonluğu size önereceğim bir sonraki isim olurdu.

But the awards, this year, go north to a 21-year-old in Iceland and east to a desert dynasty in Bahrain. Fifty-five goals and a triple crown. Argue with the trophies; you'll struggle to argue with the maths.