Koltuklar daha ısınmadan sonucu belli olan bir kupa finalinin kendine has bir acımasızlığı vardır. Burada olması bile mucize olan üçüncü lig ekibi Halle, neredeyse tamamen dolu 15,040 taraftarın önünde, Almanya Kupası gözlerinin önünde ışıldarken kendi sahasına çıktı. Altı dakika sonra ise kupa ellerinden uçup gitmişti.

Hamburg, sezona Halle'nin 60 reytingine karşılık 80 reytingle başlayan en üst lig kulübü, Sezon 3 DEU Kupası'nı kazanmaktan ziyade adeta kupaya pusu kurdu. İlk altı dakika içinde atılan iki gol, bu büyük finali uzun ve sonuçsuz bir kovalamacaya dönüştürdü. Maç 0-2 bitti — ve dürüst olmak gerekirse, ilk yarıda bile iş tamamen bitirilebilirdi.

İki darbe, sonra kepenkler indi

İlk gol üçüncü dakikada geldi. Hamburg bir penaltı kazandı, Yves Bissouma topun başına geçti ve maçı maçın adamı ödülü ve kusursuz bir 10 reytingle tamamlayacak olan orta saha oyuncusu, ev sahibinin kalecisini ters köşeye yatırdı. Taraftarlar daha nefes bile alamadan skor ikiye katlandı: Sağ kanattan yapılan hızlı bir kombinasyonla savunmanın arkasına sarkan Hamburg forveti, altıncı dakikada Matei Goga'yı mağlup etti. Ev sahibi 0, konuk ekip 2, kronometrede henüz 360 saniye bile dolmamıştı.

Sonrasında yaşananlar, zayıf tarafın topa tamamen sahip olduğu ama hiçbir çözüm üretemediği garip ve içi boş bir final tiyatrosuydu. Halle %53 topla oynama oranına ulaştı, Hamburg'un 11 şutuna karşılık 12 şut çekti ve yedi korner kullandı. Aliou Thiare ilk on dakika içinde konuk kalecinin ellerini ısıttı; Matteo Spinaccè ise daha önce bir fırsatı auta atmıştı. Ancak sakin bir ritim yakalayan Hamburg kalecisi beş kurtarış yaptı ve önündeki Sebastian Schonlau adeta bir duvar gibiydi; stoper oyuncusu da tıpkı Bissouma gibi 10 reyting alarak ona eşlik etti.

Hamburg usulü oyun kontrolü

Dikkat çekici bir şekilde, Bidart'ın ekibi asla üçüncü golün peşinden koşmadı. Hamburg, devre arasında üç değişikliğinin tamamını yaptı — buna ikinci golün hem golcüsünü hem de asistçisini oyundan almak da dahildi — ve asla kaybetmeyecekleri bir üstünlüğe yaslandı. Halle menajeri Ralek4, bir saatin hemen ardından üçlü bir değişiklikle kulübesini boşalttı, ancak fırsatlar o mavi duvara çarparak eriyip gitmeye devam etti. Kartlar — devrenin her iki tarafında da sarı kart gören Bissouma, Halle'den Franco Carboni ve Hamburg'dan Jonathan Gradit — gecenin sunduğu tek ekstra hareketlilikti.

Bu kalp kırıklığına giden yolculuk

Skor tabelasının Halle'nin buraya nasıl geldiğini unutturmasına izin vermeyin. Ralek4'ün kulübü, Sezon 1'de Division 4'ten şampiyon olarak yükselmişti ve şu anda üçüncü ligin ortalarında yer alıyor, ancak kupa serüvenleri adeta bir efsaneydi: İlk turda Berlin Westend'i 11-0'lık skorla darmadağın ettiler, penaltı atışlarında çelik gibi sinirlerle Pirmasens ve Kaiserslautern'i elediler ve yarı finalde Mainz'ı 2-0 ile saf dışı bıraktılar. Yedi eşleşme, yedi hayatta kalma mücadelesi. Kendilerinden üç lig yukarıdaki bir takıma karşı oynadıkları sekizinci maç ise aşılması imkansız bir köprü oldu.

Mavi renkte kefaret

Hamburg için bu, nihayet iyileşen bir yara. Sezon 1'de farklı bir yönetim altında kupayı finalde kaybetmişlerdi; Bidart yönetiminde bir adım daha ileri giderek kupayı ilk kez müzelerine götürdüler ve turnuvanın 66.9m-SVC'lik ödül havuzuyla bunu taçlandırdılar. DEU Division 1'deki onunculuk, sönük bir lig sezonuna işaret ediyordu ancak eleme usulü futbol farklı bir sınav gerektirir — ve Hamburg bu sınavı altı dakika içinde verdi.

Halle, kendi sahalarında kaybettikleri bir finalin yarasıyla ve o inanılmaz bahar döneminde Almanya'nın en güzel kupa hikayesini yazdıklarının sessiz gururuyla üçüncü lige geri dönüyor. Ancak finallerde duygusallığa yer yoktur. Hamburg, maça önde başlamanın avantajını nasıl kullanacağını çok iyi biliyordu. Masal daha başlamadan bitti.