Daha iyi futbol oynayarak kazandığınız finaller vardır, bir de buna rağmen kazandığınız finaller. Tottenham'ın ilk büyük kupası kesinlikle ikinci kategoriye giriyor — ve bu durum onların zerre kadar umurunda olmayacaktır.

Tıklım tıklım dolu bir stadyumda, 52,735 taraftarın önünde, heyecan dolu bir Monday gecesinde Newcastle bu ENG Cup finali maçında her şeyini ortaya koydu ama eli boş döndü. Yirmi şut. On üç isabetli şut. Yüzde elli altı topla oynama oranı. Bire karşı altı korner, evet, ama yine de tam bir kuşatma. Ve günün sonunda, 120 dakika eşitliği bozamadıktan sonra, 1-1'lik beraberliğin ardından penaltı noktasında sinirlerine hakim olup penaltılarda 3-2 kazanan Tottenham olurken; sahaya bakakalan taraf kw0w's Newcastle oldu.

Kusursuz bir başlangıç, ardından 80 dakikalık hayatta kalma mücadelesi

Spurs maça bundan daha iyi bir başlangıç senaryosu yazamazdı. Henüz on dakika geride kalmışken, Christos Mouzakitis topu aradan gönderdi ve James Maddison gerisini hallederek topu ağlara gönderip ev sahibi tribünleri susturdu. Bu gol, tüm turnuva boyunca Newcastle ağlarının sarsıldığı tek an olacaktı — ama buna daha sonra değineceğiz.

Erken gelen üstünlüğün bir bedeli oldu. 18. dakikada Pedro Porro sakatlanarak oyuna devam edemedi, yerine Archie Gray dahil oldu ve o andan itibaren gecenin gidişatı belli oldu: Newcastle dalga dalga hücum ediyor, Tottenham ise adeta siper kazıyordu.

Sonrasında izlediğimiz şey, tek başına kupa kazandıracak cinsten bir kaleci performansıydı. Guglielmo Vicario maçı on iki kurtarış ve hak ettiği 8 puanlık reytingle tamamlayarak Anthony Gordon'ı defalarca durdurdu — sadece Newcastle forvetinin tek başına dokuz şut denemesi vardı. 61. dakikada Gordon nihayet onu mağlup edip yakaladığı fırsatı sert bir vuruşla ağlara göndererek eşitliği sağladığında, baraj kapaklarının açıldığı hissi uyandı. Ama öyle olmadı. İlginç bir şekilde, Gordon golünden sadece iki dakika sonra oyundan alındı ve Vicario'nun sımsıkı tuttuğu kapı bir daha asla menteşelerinden sökülmedi.

Kendi evinde büyük hayal kırıklığı

Spurs ikinci yarıda hayatta kaldı, uzatmalarda hayatta kaldı ve ardından maç bittiğinde iyi kupa takımlarının yaptığı şeyi yaptı: piyangoyu kazandı. Tottenham penaltı atışlarının üçünü gole çevirirken Newcastle iki golde kaldı ve kupa onların oldu.

Newcastle için bu mağlubiyetin acısı uzun süre geçmeyecek. Yakaladıkları seriyi bir düşünün: altı eşleşme, gol yenmeyen altı maç, atılan on üç gol ve kalede görülmeyen tek bir gol — Millwall (3-0), Preston (4-0), Stoke-on-Trent Burslem (3-0), Hull (1-0), Brighton (1-0) ve Leeds (1-0) takımlarının hepsi, kalecileri ağlardan bir kez bile top çıkarmadan saf dışı bırakıldı. Final de dahil olmak üzere her turu kendi sahalarında oynadılar. Tüm turnuvadaki ilk gollerini, hata yapma lükslerinin olmadığı tek maçta yediler — ve bir buçuk saat boyunca Vicario'yu şut yağmuruna tutmalarına rağmen kendi adlarına ikinci golü bulamadılar.

Maçın adamı ödülü, hem adil hem de acımasız bir şekilde, siyah-beyazlı bir oyuncuya gitti: yedi kilit pasla oyunu yönlendiren ve 8 reyting alan Joelinton. Jacob Murphy de bu dereceye ortak oldu. Skor tabelası dışındaki neredeyse her ölçüte göre bu final Newcastle'ındı. Ancak boynunuza madalyayı takan tek ölçüt skor tabelasıdır.

Taddy'nin kupaya giden uzun yolu

Madalyonun diğer yüzünde bunun ne anlama geldiğini de bir düşünün. Taddy yönetimindeki Tottenham, Season 1'de ENG Division 1'i ikinci sırada tamamlamış, Season 2'de altıncılığa gerilemişti ve şimdi 'direkten dönen takım' etiketine bir kupanın verebileceği en net yanıtı verdi — yaklaşık 71.8m SVC değerindeki bir turnuvada, deplasmanda, oyunun gidişatının aksine kazanılan bir kupa. Kupayı kazanmak için her zaman en iyi oyunu oynamanız gerekmez. Bir kaleciye, doğru ana ve penaltıları atacak cesarete ihtiyacınız vardır. Taddy'nin takımında bu üçü de mevcuttu.

Ve yas tutmaya vakit yok

Newcastle için işin en acımasız tarafı, telafi şansının sadece birkaç gün uzakta olması. Saturday günü Cup Winners' Cup finali maçında Kiev'i konuk edecekler — bir hafta içinde ikinci bir kupa finali ve bu iki haftanın penaltı kaçırmalarla değil, kupayla hatırlanmasını sağlamak için harika bir fırsat. Monday günü çektikleri yirmi şut onlara hiçbir şey kazandırmadı. Saturday günü kendilerini daha şanslı bir gecenin ve kalesinde devleşmeyen bir rakip kalecinin beklemesini umut edecekler.

Sezon finalleri oynanırken topluluktaki genel hava, sonucun her iki tarafına karşı da oldukça yapıcıydı:

Tüm kazananları tebrik ederim 🥳; bu inanılmaz bir başarı. Ve tüm ikincileri de tebrik ederim; finale kadar sergilediğiniz inanılmaz performans hiç de kolay bir yolculuk değil. 💐

Kupa Tottenham'ın ellerinde. Newcastle'ın payına ise pişmanlık — ve bunu telafi etmek için son bir şans düştü.