Yükselen yıldızların gol atması beklenir. Piyasanın bizimle yaptığı anlaşma budur: Bir genç aniden ortaya çıkar, etki fiyatı bir öğleden sonra üç katına çıkar ve alım-satım kanalındaki birileri, o daha otuz lig maçına çıkmadan ona yeni Endrick demeye başlar. Bu gürültülü, bağımlılık yapıcı bir iştir ve Soccerverse topluluğu buna harika ve çaresiz bir şekilde kapılmıştır.

Bu yüzden, bu sezon Hollanda birinci ligindeki en güvenilir genç oyuncunun tek bir gol bile atmadığını açıkça söylemekte fayda var. O, golleri engelledi.

Direkler arasında büyüyen kaleci

Rome-Jayden Owusu-Oduro 21 yaşında ve hiçbir zaman başka bir kulübün formasını giymedi. Alkmaar kalesine henüz bir gençken geçti ve bir daha hiç ayrılmadı — Sezon 1'de 35 lig maçı, Sezon 2'de 31 maç, bu sezon ise 36 maç; kendi yaşındaki çoğu oyuncu hiçbir yerde ilk 11'deki yerini garantileyememişken o adeta bir dakika duvarı ördü.

Kalesini gole kapatma sütunu, hikayeyi her türlü gözlemci raporundan daha iyi anlatıyor: Önce 16, sonra 19 ve ardından 20. Bu son sayı, Alkmaar ligi üçüncü sırada bitirirken Owusu-Oduro'nun lig maçlarının yarısından fazlasında kalesini gole kapattığı anlamına geliyor. Üstelik bunu, on Avrupa gecesinde üç gol yemediği maç daha eklediği kıtasal turnuvalarda da kaleyi korurken başardı. Reytingi çocuk yaştaki ham 63 seviyesinden bugün 83'e yükseldi ve bu sezonki maç ortalaması — beş maçın adamı ödülüyle birlikte 7.5 — menajerlerin üzerine kumar oynamak yerine sezonlar inşa ettiği türden bir istikrar.

Burada ne bir drama, ne bir açık artırma savaşı, ne de bir IPO çılgınlığı var. Sadece kendisine güvenen bir kulüpte üç yıldır sessizce mükemmel işler çıkaran 21 yaşında bir genç var. Bir sonraki patlamaya kafayı takmış bir oyunda, bu kendi başına nadir görülen bir durum.

Acıya rağmen gol atan fırsatçı

Birkaç dolap ötede, yükselen bir yıldızın daha tanıdık bir silueti oturuyor — bir forvet, hem de iyi bir forvet. Mexx Meerdink 22 yaşında, o da safkan Alkmaar patentli ve transfer piyasasının henüz dokunmadığı bir isim. Ancak yükselişi hiç de pürüzsüz olmadı.

Sezon 1'de neredeyse hiç süre alamadı: dört maç, sıfır gol, kadronun kıyısında köşesinde kalmış bir çocuk. Sezon 2 onun çıkış dönemiydi ve bu çıkış zor yoldan geldi — yirmi dokuz maçının on üçünde oyuna sonradan girdi ve yine de on iki golle sezonu tamamladı; başlamadığı maçların kaderini değiştiren bir süper yedek oldu. Bu sezon ise ilk 11 oyuncusu oldu ve önemli olan istatistikler yerini korudu: sadece yirmi altı maçta on gol ve üç asist.

Bu toplamı sıradan olmaktan çıkarıp inatçı kılan şey ise arkasındaki takvim. Meerdink'in bu sezonki sakatlık geçmişi bir savaş günlüğünü andırıyor — Ocak'ta darbeler, Mart'ta iki kez, Nisan'da yine ve Haziran'da bir kez daha. Tedavi masasında geçen dört ayrı dönem ve o yine de çift haneli gol sayılarına ulaşmayı başardı. Reytingi üç sezon boyunca 69'dan 76'ya, oradan da 82'ye yükseldi; her bir sıçramayı tüm kariyeri boyunca giydiği formayla tırnaklarıyla kazıyarak elde etti.

Kulübü sırtında taşıyan ithal yetenek

Hollanda'da çıkış yapan her oyuncu Hollandalı değil. Puan durumunda orta sıralardaki Nijmegen'e doğru indiğinizde, sessizce kahramanca bir iş başarmış 21 yaşındaki Japon forvet Kento Shiogai ile karşılaşırsınız: Sıradan bir takımı neredeyse tek başına saygın bir konuma taşıdı.

Shiogai, bu sezon Nijmegen'in attığı otuz yedi lig golünün on ikisini kaydetti — ligi on ikinci sırada bitiren bir takımın attığı tüm gollerin neredeyse üçte biri. Kendi gelişim eğrisi de diğerlerininkine benziyor: Rol oyuncusu olduğu ilk sezonda bir gol, ikincisinde yedi gol ve sorumluluğu arttıkça reytingi 67'den 75'e, oradan da 79'e yükselirken şimdi on iki gol. Zorlanan bir takımda üç kez maçın adamı ödülü almak şans değildir; evinden çok uzaktaki bir ligde, genç bir oyuncunun her hafta kulübünün en iyi şeyi olmasıdır.

Piyasa değeri açısından üçü arasında en ucuz olanı o ve muhtemelen en ağır yükü sırtlayan da kendisi.

Reklam makinesinin aslında gözden kaçırdığı şey

Bu üç isimden hiçbiri alım-satım kanallarında duyduğunuz isimler değil. Topluluğun oradaki iştahı daha gösterişli şeylere yönelik — 16 yaşındaki dahi çocuk, kiralık Güney Amerikalı mücevher, kendi başına bir tür haline gelen "İzlenmesi ve Yatırım Yapılması Gereken En İyi 25 Genç Yıldız" listeleri. Bir menajer, snaus74, tüm bu koşturmacayı her altyapı yetiştiricisinin tanıyacağı bir iç çekişle özetledi:

I don't have 24 wonderkids. I wish.

Bu, rüyanın dürüst versiyonudur. Geniş bir ağ atarsınız, 21 yaş altı oyuncuları stoklarsınız ve bazılarının Owusu-Oduro, Meerdink ve Shiogai'nin halihazırda dönüştüğü oyunculara dönüşmesi için dua edersiniz. Çoğu dönüşmeyecektir. Eredivisie'nin Soccerverse'te de gerçek hayatta olduğu gibi sunduğu lütuf, işi gerçekten tamamlamasıdır — ham çocukları alır ve geriye futbolcular teslim eder.

Sorun elbette bundan sonra ne olacağı. Matheus Gonçalves'i izleyin. 20 yaşındaki Brezilyalı, Heerenveen'i kasıp kavurarak yarım sezon geçirdi — dört gol, üç asist, reytingi çoktan 82'ye ulaştı — ve Haziran ayında Brentford'a 18 million SVC karşılığında satılarak gitti. Bu, Hollanda liginin kaçamadığı bir kalıptır: Onları geliştirir ve daha büyük ligler çeki yazar. Brentford'ın GreenFuryx'i artık çoğu Soccerverse oyuncusunun turuncu formayla hiç fark etmediği 20 yaşında bir oyuncuya sahip.

Bu yüzden Alkmaar'ın çocuklarının ve Nijmegen'in 9 numarasının tadını hâlâ buradayken, hâlâ ucuzken ve hâlâ hayatlarında bildikleri tek armayı taşırken çıkarın. Reklam makinesi eninde sonunda onları bulacaktır — her zaman bulur. Sadece bu seferlik, verilerin bir sezon gerisinden geliyor.