Najnowsze obowiązkowe narzędzie transferowe to nie skaut. To agent, który odpisuje na te cholerne wiadomości.

Kanał transferowy na Discordzie był względnie spokojny przez ostatnie 30 dni, ze średnią temperaturą 0.45 w skali 0–3 i tylko jednym wykrytym skokiem. Jednak 62-minutowy epizod z 17 September przyniósł co najmniej 22 wiadomości, które uderzyły w najczulszy punkt rynku: menedżerowie uważają, że agenci rozdają karty, podczas gdy agenci twierdzą, że menedżerowie nawet nie fatygują się do negocjacji.

Herzog podpalił lont, narzekając, że piłkarze są przerzucani między klubami, przez co menedżerowie nie mogą budować zespołów z głową.

Jak dotąd nie udało mi się skontaktować z ani jednym agentem. Wszyscy chcą sami zarządzać swoimi zawodnikami. O piłkarzy jest trudno, a agenci z 50k Influence są najgorsi.

desousap poparł te narzekania, ale przyznał, że reagujący agenci mogą stać się cennymi kontaktami biznesowymi. Jego osobisty szacunek wskaźnika odpowiedzi był brutalny.

powiedzmy, że 10-15% ze wszystkich, z którymi się skontaktowałem, w ogóle mi odpisało

tyki natychmiast zgasił teorię Herzoga o zerowej skuteczności drobną, ale gorącą poprawką.

Przecież dopiero co rozmawialiśmy, więc przynajmniej jeden agent odpisał 💩

Dlaczego menedżerowie czują się osaczeni

Aktualne dane z gry wykazują 179,100 aktywnych piłkarzy (czyli takich, którzy nie zakończyli kariery). Z tej liczby 14,355 ma agentów, podzielonych między 567 nazwisk agentów. To zaledwie 8.02% w skali całego rynku — ale udział ten gwałtownie rośnie tam, gdzie robią zakupy ambitni menedżerowie.

• Rating 70–79: 3,762 z 15,007 ma agenta — 25.07%
• Rating 80–89: 1,026 z 3,256 — 31.51%
• Rating 90–99: 64 z 212 — 30.19%

Tak więc menedżer szukający zawodnika z oceną 70–79 trafia na agenta mniej więcej raz na cztery próby, a nie raz na dwanaście. Reprezentacja jest przy tym mocno skoncentrowana: 25 największych kont agentów obsługuje 6,356 piłkarzy, czyli 44.28% całej puli graczy z agentami.

Jest tu też jeden smaczek związany ze zbieżnością nazwisk, choć wymaga on małego ostrzeżenia. Agent w grze o nazwie Herzog zajmuje 19th miejsce pod względem liczby klientów, reprezentując 171 aktywnych piłkarzy, w tym 56 z oceną 70+. Publiczny weryfikator tożsamości Soccerverse nie wykazał jednak żadnego potwierdzonego powiązania z użytkownikiem z Discorda, więc to jedynie zbieżność nazw — a nie przyłapanie na gorącym uczynku.

Agenci odpowiadają

brettwhipp przedstawił drugą stronę medalu na podstawie własnych niedawnych doświadczeń. W trakcie szacunkowo od sześciu do dziesięciu aukcji zawodników z agentami zaledwie około 5–10% licytujących kontaktowało się z nim przed wyrównaniem oferty; jego szacunki rosły do około 40% już po fakcie.

Potem padło zdanie, po którym każdy menedżer sięgnie po sole trzeźwiące.

Wierzę, że ponad 80% piłkarzy z agentem wystawionych na rynek transferowy ma już ustaloną umowę.

Owe 80%+ to szacunki Bretta, a nie systemowy pomiar. Jego wyjaśnienie to nie tyle spiskowa teoria, co po prostu tradycyjne robienie interesów transferowych: upatrz zawodnika, wynegocjuj warunki z menedżerem i agentem, a potem niech aukcja po prostu sformalizuje układ dogadany za kulisami.

UnAndaluz zaproponował bezpardonowe rozwiązanie z perspektywy udziałowca.

Co do sytuacji Herzoga, jedyną rzeczą, która gwarantuje, że piłkarz zostanie w twoim klubie, jest samodzielny wykup udzałów (Influences).

A nawet sam brettwhipp twierdził w innym miejscu, że Soccerverse mogło zbyt mocno zaakcentować tę rolę.

Ale nie sądzę, aby zostanie agentem miało być głównym powodem inwestowania w piłkarza.

O to właśnie toczy się prawdziwy spór. W tej wymianie zdań nie było dowodów na oszustwa czy łamanie regulaminu. Był za to jasny dowód na to, że publiczna aukcja to tylko wystawa sklepowa, podczas gdy prawdziwe negocjacje toczą się w prywatnych rozmowach przed upływem terminu.

Menedżerowie chcą odpowiedzi. Agenci chcą sensownej oferty. Posiadacze Influence chcą kontroli i zysków. Tymczasem wszyscy zwalają winę na skrzynki odbiorcze. Prawdziwa transferowa polityka: szerokie kadry, drogie ambicje i cały ten biznes wiszący na tym, czy komuś w ogóle zechce się odpisać.