Są takie wieczory, kiedy wygrywa lepsza drużyna, i są takie, kiedy jeden człowiek ciągnie słabszy zespół na skraj sukcesu, zanim lepsza strona i tak zatriumfuje. Finał National Cup dla Lens był jednym i drugim.

Nice wzniosła FRA Cup w Sezonie 3 dzięki pojedynczemu trafieniu Sofiane Diop w 71. minucie. Zwycięstwo 1-0 odniesione na własnym stadionie Lens przed 36 569 widzami to wynik, który schlebiał gospodarzom tylko dlatego, że ich bramkarz odmawiał kapitulacji tak długo, jak to było możliwe.

Obraz gry

Lens utrzymywało się przy piłce przez 52% czasu gry, ale to Nice siała zagrożenie. Drużyna Iyke oddała osiem celnych strzałów przy czterech próbach Lens i od pierwszej minuty, kiedy Gaëtan Laborde wyłożył piłkę Evann Guessand, zmuszając Brice Samba do pierwszej z siedmiu obron, zagrożenie płynęło niemal wyłącznie w jednym kierunku.

Samba był jak ściana. Powstrzymał Diop w 19. minucie i ponownie w 23., a tuż przed przerwą obronił strzał Antoine Mendy. Najlepsze momenty gospodarzy były zasługą Przemysław Frankowski, którego pięć kluczowych podań było najbliższym odpowiednikiem kreatywnego impulsu w zespole, ale wykończenie nigdy nie dorównywało rozegraniu: napastnicy Florian Sotoca i Rémy Labeau-Lascary zakończyli ten wieczór z rozczarowującą notą 4 każdy. Po drugiej stronie boiska Marcin Bułka był stosunkowo bezczynny – zaliczył cztery obrony, z których najlepszą była podwójna interwencja przy strzałach Sotoca tuż przed i tuż po przerwie – grając za linią obrony dowodzoną genialnie przez niemal bezbłędnego Dante Costa Santos, ocenionego na 9.

Godzina, która zmieniła wszystko

Iyke nie czekał na dogrywkę, by podjąć ryzyko. W 60. minucie dokonał potrójnej zmiany naraz – na boisku pojawili się Jérémie Boga, Moïse Lumpungu i Mohamed Mohamed Ahmed – i przestawił Nice na grę z kontrataku. Jedenaście minut później to się opłaciło. Diop, dwukrotnie zatrzymywany przez Samba w pierwszej połowie i pudłujący na początku drugiej, w końcu trafił w róg bramki przy swojej czwartej próbie tego wieczoru – strzałem z gry, którego bramkarz Lens nie zdołał sparować.

To był wieczór tego rozgrywającego od pierwszego do ostatniego gwizdka: gracz meczu, idealna ocena 10, gol, cztery strzały, a na dodatek nawet dwa kluczowe wślizgi. Po drugiej stronie strefy technicznej kontrast był uderzający. Ławka rezerwowych Lens pozostała nienaruszona – ani jednej zmiany przez cały mecz – a wyjściowa jedenastka mogła tylko patrzeć, jak świeże siły Nice decydują o losach finału pucharu.

Czego Lens będzie żałować

To był zmarnowany atut własnego boiska. Finał rozegrano na własnym, mieszczącym 41 000 widzów stadionie Lens, a gospodarze przystąpili do niego z 11. miejsca w FRA Division 1 po bezbarwnej serii czterech remisów i dwóch porażek, a mimo to dotarli do meczu o taką stawkę, w którym nagroda wynosiła 59.2m SVC. Na papierze są bogatszym klubem – mając 191.2m SVC w banku wobec 145.6m Nice – ale oceny składów pokazały prawdziwy obraz sytuacji: średnia Nice wynosząca 80 była o sześć punktów wyższa niż 74 Lens.

Gdy tylko Diop trafił do siatki, Nice zamknęła dostęp do własnej bramki, przechodząc w 75. minucie na blok defensywny. Okrutnym zrządzeniem losu dla Lens było to, że Samba musiał wykonywać ostatnie znaczące obrony tego wieczoru pod niewłaściwą bramką, powstrzymując Boga i Mohamed Ahmed przy kontratakach gości. Strzał Ruben Aguilar w 85. minucie minął światło bramki; wyrównanie wydawało się całkowicie poza zasięgiem.

Dla Nice puchar jest zwieńczeniem sezonu, który obiecywał jeszcze więcej. Byli liderem Ligue 1, zanim spadli na trzecie miejsce za mistrzem Paris, a końcówka sezonu ligowego z pięcioma zwycięstwami w sześciu meczach pozwoliła im wejść w ten finał w wysokiej formie. Iyke zdobywa trofeum, na które jego drużyna w pełni zasłużyła tej wiosny.

Lens wkracza w lato z trudniejszymi pytaniami – pokonani u siebie w najważniejszym meczu roku, z perspektywą zmiany na stanowisku trenera po sezonie spędzonym w środku tabeli. Ich bramkarz, autor siedmiu obron, mógł przynajmniej zejść z boiska z podniesioną głową. W wieczór, w którym gospodarzom nie wychodziło niemal nic, postawa Brice Samba była najbardziej heroicznym, choć przegranym wysiłkiem na boisku – pokonanym ostatecznie przez ten jeden strzał, którego nie był w stanie sięgnąć.