Trzydzieści pięć meczów za nami, dziewięć punktów do zdobycia. Tabela przestała już szeptać, a zaczęła wskazywać palcem.

W Division 1 w ENG, ESP i ITA, Gameweek 36 to moment, w którym walka o utrzymanie przestaje być kwestią nastrojów, a staje się czystą arytmetyką. Burnley i Luton straciły już nawet matematyczne szanse na ratunek w Anglii: Burnley może zdobyć maksymalnie 30 punktów, a Luton 22, podczas gdy Derby mają już na koncie 31. Las Palmas de Gran Canaria w Hiszpanii może uzbierać najwyżej 26 punktów, czyli mniej niż obecny dorobek Granada (27). We Włoszech La Spezia może dobić maksymalnie do 35 punktów, nie doganiając już Parma i H Verona, które mają po 37.

Bezpośrednia walka staje się więc coraz ciaśniejsza, bardziej zacięta i naprawdę bezwzględna.

Anglia: Derby potrzebują czegoś więcej niż jednego zrywu

Sytuacja w Anglii jest jasna: Leicester zajmuje 16. miejsce z 36 punktami, West Ham jest 17. z 33 punktami, a Derby plasuje się na 18. pozycji z 31 punktami. Derby tracą do West Ham tylko dwa punkty, ale problemem jest bilans bramkowy: West Ham ma minus 12, a Derby minus 21. To daje rywalom bezpieczny zapas dziewięciu goli, zanim w ogóle spojrzymy na terminarz.

Patrząc na aktualne punkty rywali, Derby mają najtrudniejszą drogę: Manchester Blue, Leicester i Brentford średnio zdobyły 50.7 punktu. West Ham zmierzy się z Everton, Coventry i Burnley (średnia 37.7). Leicester zagra z Burnley, Derby i Newcastle (średnia 35.7).

To sprawia, że kluczowym momentem będzie Gameweek 37 i mecz Leicester z Derby. Jeśli prowadzony przez Tedlasso zespół Leicester najpierw upora się z Burnley, przystąpi do tego starcia mając utrzymanie niemal we własnych rękach. Jeśli jednak Derby urwą jakieś punkty w starciu z Manchester Blue, układ sił i presja całkowicie się zmienią.

Z perspektywy taktycznej Derby wyglądają na zespół, który wciąż szuka odpowiedniego poziomu ryzyka. Analiza klubu wskazuje na 3-5-2 jako ich najczęściej stosowaną ostatnio formację, ale ich seria formy to DLWLLL, a trzy ostatnie ligowe wyniki to porażki z Tottenham, Newcastle i Liverpool. To nie jest rytm, w jakim chce się wchodzić w decydującą fazę sezonu, zwłaszcza mając przed sobą dwóch rywali z czołowej szóstki.

West Ham to klasyczny przykład klubu „zbyt wielkiego, by spaść”. Posiadają stadion na 62,500 miejsc i bazę kibiców liczącą 62,462 fanów – drugą największą w obecnej angielskiej ekstraklasie. SupernovaOrbit ma do dyspozycji silniejszą markę, lepszy bufor bezpieczeństwa i wyjazd do Burnley w ostatniej kolejce. Jednak West Ham wygrał tylko raz w ostatnich sześciu meczach, więc liczby nie pozwalają im na chwilę oddechu.

A Leicester? W ich przypadku to nie tylko walka o byt, ale i bolesny upadek z wysokiego konia. Sezon 2 zakończyli na piątym miejscu z 62 punktami. Teraz są na 16. pozycji z dorobkiem 36 oczek. Trzeba jednak oddać, co królewskie: terminarz końcówki sezonu daje menedżerowi Tedlasso szansę na ratunek. Trzeba ją tylko wykorzystać.

Hiszpania: Wszystko zmierza do starcia Vigo z Valladolid

Tabela w Hiszpanii niemal sama pisze swój finałowy rozdział. Vigo zajmuje 17. miejsce z 37 punktami. Valladolid jest 18. z 36 punktami. Granada plasuje się na 19. pozycji z 27 punktami – traci dziewięć oczek do Valladolid i ma bilans bramkowy minus 28 przy minus 17 rywali. Las Palmas zamyka tabelę z 17 punktami i nie ma już szans na wyjście ze strefy spadkowej.

Kluczowy szczegół: Vigo podejmie Valladolid w Gameweek 38.

Wcześniej jednak terminarz sprzyja prowadzonemu przez Coke22 zespołowi Valladolid. Ich pozostali rywale – O Pamplona, Santander i Vigo – mają średnio 41.3 punktu. Vigo pod wodzą ClaudioGiraldez musi zmierzyć się z Palma de Mallorca, Roda i Valladolid (średnia 47.7). Vigo ma punkt przewagi, ale to Valladolid ma łatwiejszą ścieżkę.

Kontrast taktyczny jest tu niezwykle ciekawy. Valladolid gra niezwykle konsekwentnie: analiza klubu wykazuje formację 4-1-4-1 w dziewięciu z ostatnich dziesięciu rozegranych meczów, a ich obecne ustawienie to również 4-1-4-1 z taktyką Długiej Piłki (Long Ball). To futbol nastawiony na przetrwanie w najczystszej postaci: zabezpieczyć środek pola, grać na utrzymanie strefy i przetrwać kolejne przejście do defensywy.

Vigo jest mniej stabilne pod względem formacji – najczęściej stosowanym ostatnio ustawieniem było 3-5-2, ale ich obecna taktyka to ofensywne 4-2-2-2. Taki wariant może przynieść zwycięstwo w odpowiednim meczu, ale może też otworzyć rywalom wolne przestrzenie. W starciach z Palma de Mallorca i Roda, przed ostateczną bitwą w ostatniej kolejce, zachowanie tego balansu będzie kluczowe.

Presja na wielkie kluby w Hiszpanii sięga nieco wyżej. Bilbao zajmuje 15. miejsce z 39 punktami, mimo średniej oceny zawodników na poziomie 84 i dodatniego bilansu bramkowego. W Sezonie 2 byli na 11. miejscu z 50 punktami – nie powinni być w ogóle zamieszani w tę walkę. Santander ma tyle samo punktów (39), ale znacznie gorszy bilans bramkowy, podczas gdy Almería i Vallecas mają tylko punkt przewagi (40). Walka w Hiszpanii to jeszcze nie tylko Vigo kontra Valladolid, ale wszystko zmierza w tym kierunku.

Włochy: Bezapelacyjnie najbardziej zacięta walka

We Włoszech panuje prawdziwy chaos. Catanzaro zajmuje 13. miejsce z 40 punktami. Monza, Genova Red i Empoli mają po 39 punktów. Sassuolo ma 38 punktów, a Parma i H Verona po 37. To oznacza, że siedem klubów – od 13. do 19. miejsca – dzielą zaledwie trzy punkty.

Pierwszy mecz, który trzeba zaznaczyć w kalendarzu, odbędzie się już za chwilę: H Verona kontra Parma w Gameweek 36. Tyle samo punktów, oba zespoły w strefie spadkowej, a bilans bramkowy na tyle zbliżony, że może mieć znaczenie. H Verona ma minus 13, Parma minus 9.

H Verona pod wodzą Sanx odniosła właśnie zwycięstwo, które potrafi całkowicie odmienić morale zespołu: wygraną 1-0 na wyjeździe z Milano Blue w ostatnim meczu ligowym. Ich obecne ustawienie to defensywne 1-4-3-2v2, a ostatnio preferują grę z kontry. To ma sens. Czeka ich mecz z Parma, potem wyjazd do wicelidera z Firenze, a na koniec domowe starcie z Como.

Parma prowadzona przez Impact ma trudniejszy terminarz pod kątem punktów rywali: H Verona, Milano Blue i Roma mają średnio 51.7 punktu. Trzej przeciwnicy H Verona mają średnią 48.7. Parma dźwiga też największe brzemię historyczne z całej stawki: zajęli czwarte miejsce w Sezonie 2 z 60 punktami, a teraz są na 18. pozycji z 37 punktami i zaledwie 17 zdobytymi bramkami w 35 meczach. To podręcznikowy przykład klubu, który na papierze jest zbyt silny, by znajdować się tak blisko spadku.

Nie można też lekceważyć Empoli. Zespół Universecontrol zajmuje 16. miejsce z 39 punktami, ale ich seria formy to LDDLLL, a końcówka sezonu zapowiada się brutalnie: Lazio, Napoli i Milano Red mają średnio 58.3 punktu. To znacznie trudniejszy terminarz niż ten, z którym przyjdzie się zmierzyć Parma, H Verona, Sassuolo czy Genova Red.

Patrząc na tę samą miarę punktów rywali, Sassuolo i Genova Red mają najłatwiejszą drogę spośród zagrożonych zespołów. Sassuolo zmierzy się z Como, Torino Red i Torino White (średnia 44.7). Genova Red zagra z Torino Red, Torino White i Lecco (średnia 45.7). To nie gwarantuje im bezpieczeństwa, ale oznacza, że ich menedżerowie, xlonefoxx i Aui, mają w tym momencie coś cenniejszego niż forma: mecze, które po prostu da się wygrać.

Werdykt

Najłatwiejszy terminarz mają Leicester i West Ham (w porównaniu do Derby) w Anglii, Valladolid (w porównaniu do Vigo) w Hiszpanii oraz Sassuolo i Genova Red we Włoszech. W najgorszym położeniu są menedżerowie: derby, ponieważ ich terminarz jest bezwzględny; ClaudioGiraldez, ponieważ jednopunktowa przewaga Vigo wiąże się z dwoma sprawdzianami z rywalami z czołowej piątki przed meczem z Valladolid; oraz Impact lub Sanx, ponieważ starcie Parma-H Verona to bezpośrednia bitwa o przetrwanie.

Liczby nie kłamią. W Anglii zostało jedno gorące krzesło. W Hiszpanii jeden mecz czeka, by stać się wielkim finałem. We Włoszech nie ma żadnej bezpiecznej granicy.

To najlepsza, a zarazem najbardziej niebezpieczna walka o utrzymanie.