Er zijn finales die je wint door het betere voetbal te spelen, en finales die je ondanks dat wint. De eerste grote trofee van Tottenham behoort overduidelijk tot de tweede categorie — en dat zal ze werkelijk worst wezen.

Op een geladen maandagavond voor 52.735 toeschouwers in een kolkend thuisstadion gooide Newcastle alles in de strijd tijdens deze ENG Cup final en bleef met lege handen achter. Twintig schoten. Dertien op doel. Zesenvijftig procent balbezit. Eén corner tegen zes, zeker, maar het was desalniettemin een ware belegering. En aan het einde van de rit, nadat 120 minuten geen beslissing konden brengen, was het Tottenham dat de zenuwen in bedwang hield vanaf de stip om met 3-2 na strafschoppen te winnen na een 1-1 gelijkspel — en bleef kw0w's Newcastle verslagen achter op het veld.

Een perfecte start, daarna 80 minuten overleven

Spurs had de openingsfase nauwelijks beter kunnen regisseren. Na tien minuten spelen stak Christos Mouzakitis de bal door en deed James Maddison de rest door de bal binnen te glijden en het thuispubliek het zwijgen op te leggen. Het zou de enige keer in het hele toernooi blijken te zijn dat het net van Newcastle bolde — maar daarover later meer.

De vroege voorsprong had een prijs. In de 18e minuut viel Pedro Porro geblesseerd uit en kon niet verder. Archie Gray kwam in zijn plaats en vanaf dat moment lag het spelbeeld voor de rest van de avond vast: Newcastle stormde naar voren, Tottenham groef zich in.

Wat volgde was een keepersoptreden dat op zichzelf al genoeg was om een beker te winnen. Guglielmo Vicario eindigde met twaalf reddingen en een verdiende beoordeling van 8, waarmee hij Anthony Gordon keer op keer van scoren hield — de aanvaller van Newcastle had in zijn eentje al negen doelpogingen. Toen Gordon hem in de 61e minuut eindelijk passeerde, een kans greep en de gelijkmaker binnenschoot, voelde het alsof de dam was doorgebroken. Dat was niet zo. Vreemd genoeg werd Gordon amper twee minuten na zijn doelpunt gewisseld, en de deur die Vicario had dichtgehouden, ging nooit meer echt uit zijn hengsels.

Drama op eigen bodem

Spurs overleefden de tweede helft, overleefden de verlenging en deden toen wat goede bekerploegen doen als de tijd om is: ze wonnen de loterij. Tottenham benutte drie van hun strafschoppen tegenover twee voor Newcastle, en de beker was voor hen.

Voor Newcastle zal deze nog lang pijn doen. Kijk eens naar de reeks die ze hadden neergezet: zes wedstrijden, zes clean sheets, dertien gescoorde doelpunten en nul tegen — Millwall (3-0), Preston (4-0), Stoke-on-Trent Burslem (3-0), Hull (1-0), Brighton (1-0) en Leeds (1-0) werden allemaal opzij gezet zonder dat hun keeper één keer de bal uit het net hoefde te vissen. Ze speelden elke ronde, inclusief de finale, op eigen veld. Ze incasseerden hun eerste tegendoelpunt van het hele toernooi in de enige wedstrijd waarin ze zich dat niet konden veroorloven — en slaagden er zelf niet in om een tweede te vinden, ondanks dat ze Vicario anderhalf uur lang onder vuur namen.

De Man of the Match ging, toepasselijk en wreed genoeg, naar een man in het zwart-wit: Joelinton, die de lijnen uitzette met zeven key passes en een beoordeling van 8. Jacob Murphy evenaarde die score. Het was, op bijna elk vlak behalve de eindstand, de finale van Newcastle. Maar de eindstand is de enige graadmeter die een medaille om je nek hangt.

Taddy's lange weg naar eremetaal

Sta ook eens stil bij wat dit aan de andere kant betekent. Onder Taddy eindigde Tottenham als runner-up in ENG Division 1 in Season 1, zakte weg naar de zesde plaats in Season 2, en heeft nu het stempel van 'net-niet-ploeg' op de meest overtuigende wijze van zich afgeschud die een beker kan bieden — een trofee, in een uitwedstrijd, tegen de verhouding in, in een competitie met een waarde van zo'n 71.8m SVC. Je hoeft niet altijd het beste voetbal te spelen om de beker te winnen. Je hebt een keeper nodig, een moment, en de ballen om je strafschoppen te nemen. Het team van Taddy had alle drie.

En er is geen tijd om te treuren

De wrede wending voor Newcastle is dat revanche al over een paar dagen kan worden genomen. Zaterdag ontvangen ze Kiev in de Cup Winners' Cup final — een tweede bekerfinale binnen een week, en een kans om ervoor te zorgen dat deze veertien dagen herinnerd worden om eremetaal in plaats van strafschoppen. Twintig schoten leverden ze maandag niets op. Ze zullen hopen dat hen zaterdag een gunstigere avond en een minder ontketende vijandelijke doelman te wachten staan.

De sfeer in de community, nu de finales van het seizoen werden gespeeld, was sportief naar beide kanten van de uitslag:

Gefeliciteerd aan alle winnaars 🥳; dat is een geweldige prestatie. En gefeliciteerd aan alle runners-up; jullie ongelooflijke weg naar de finale was geen gemakkelijke reis. 💐

Tottenham heeft de trofee. Newcastle heeft de spijt — en nog één kans om het recht te zetten.