Στα χαρτιά, η Torino White έκανε σχεδόν ό,τι θα μπορούσε να κάνει μια γηπεδούχος στον δικό της τελικό κυπέλλου. Ένα σχεδόν κατάμεστο γήπεδο με 44,651 θεατές, 57% κατοχή, δεκαεπτά σουτ, εκ των οποίων τα δέκα στην εστία. Κι όμως, έφυγαν από το γήπεδό τους με άδεια χέρια. Η Lazio έφυγε από το Τορίνο με το ITA Cup χάρη σε δύο άνδρες: τον Mattia Zaccagni, που πέτυχε το μοναδικό γκολ της βραδιάς μόλις στο 16ο λεπτό, και τον Ivan Provedel, που απέκρουσε οτιδήποτε άλλο.

Αυτός ήταν ο τελικός της απόλυτης άμυνας — μια ομάδα που απορροφούσε κύμα μετά από κύμα επιθέσεων και εμπιστευόταν τον τερματοφύλακά της για να καθαρίσει το παιχνίδι. Και το έκανε.

Το γκολ που έμελλε να είναι αρκετό

Η Lazio δεν χρειάστηκε δεύτερη πρόσκληση. Στο 16ο λεπτό, με τον Nicolò Rovella να δημιουργεί από τη μεσαία γραμμή, ο Zaccagni εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία του σε κανονική ροή παιχνιδιού για να βάλει τους φιλοξενούμενους μπροστά στο σκορ. Ήταν η πιο ξεκάθαρη ευκαιρία της Lazio για γκολ σε όλο το βράδυ — κατάφερε μόλις εννέα σουτ και τρία στην εστία σε ενενήντα λεπτά — και η μόνη που είχε σημασία.

Η ανατροπή ήρθε στο 55ο λεπτό, όταν ο προπονητής 999Wrld απέσυρε τον χρυσό σκόρερ του. Η βραδιά του Zaccagni είχε τελειώσει· το υπόλοιπο παιχνίδι θα αφορούσε την υπεράσπιση του προβαδίσματος του ενός γκολ, με ολόκληρο το στάδιο να πιέζει ασφυκτικά. Η Lazio δέχτηκε τρεις κίτρινες κάρτες στην προσπάθειά της αυτή — ο Pedro Rodríguez στο 19', ο Samuel Gigot ένα λεπτό αργότερα, ο Rovella στο 78' — ο απολογισμός μιας ομάδας που κρατιόταν με τα νύχια και με τα δόντια.

Η Torino White τα έδωσε όλα

Η ομάδα του ManagerElite ήταν αμείλικτη και, για μεγάλα διαστήματα, η καλύτερη ομάδα στο γήπεδο. Ο Nicolò Fagioli επιχείρησε πέντε σουτ, ο Andrea Cambiaso τέσσερα, ο Dušan Vlahović τρία πριν από την παρατήρησή του με κίτρινη κάρτα στο 60ό λεπτό. Δέκα από αυτές τις προσπάθειες βρήκαν στόχο. Σε σχεδόν οποιοδήποτε άλλο βράδυ, απέναντι σε σχεδόν οποιονδήποτε άλλο τερματοφύλακα, τέτοιος όγκος επιθέσεων σε θάβει.

Αντίθετα, έπεσαν πάνω στον Provedel. Ο νούμερο ένα της Lazio ολοκλήρωσε τον αγώνα με δέκα αποκρούσεις και βαθμολογία αγώνα εννέα, και το απλό, σκληρό σκορ σού λέει όλα όσα πρέπει να ξέρεις για τη μονομαχία ανάμεσα στην εστία του και τα τελειώματα της Torino White: μηδέν. Πήρε το βραβείο του Man of the Match σε έναν τελικό όπου η ομάδα του σκόραρε μία φορά και δεν απείλησε ποτέ να διευρύνει το προβάδισμά της — το πιο σπάνιο είδος βραβείου, που κερδίζεται στην άμυνα και όχι στην επίθεση. Δεν ήταν ο μόνος που στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων· ο Matías Vecino και ο Federico Chiesa πήραν επίσης εννιάρια, αποτελώντας τη ραχοκοκαλιά που κράτησε τη Lazio μπροστά όσο μαινόταν η πολιορκία.

Ένα κύπελλο που κατακτήθηκε χωρίς να δεχτεί γκολ

Αν κάνεις ένα βήμα πίσω από τα ενενήντα λεπτά, το επίτευγμα γίνεται ακόμα πιο εντυπωσιακό. Η Lazio δεν κέρδισε απλώς το ITA Cup — το κατέκτησε χωρίς να δεχτεί ούτε ένα γκολ σε καμία φάση. Επτά γύροι, επτά νίκες, επτά clean sheets: η Benevento ηττήθηκε με 5-0, η Trento με 6-0, η Crotone με 6-0, η Udine με 3-0, η Lecco με 1-0, και στη συνέχεια αποκλείστηκαν και τα δύο μισά του Τορίνο — η Torino Red συνετρίβη με 4-0 στα ημιτελικά πριν η Torino White λυγίσει στον τελικό. Είκοσι έξι γκολ υπέρ, κανένα κατά. Δεν μπορείς να γράψεις σενάριο για πιο καθαρή πορεία κυπέλλου από αυτήν.

Υπήρχε επίσης και μια μικρή προσωπική υποϊστορία σε αυτό. Η Lazio και η Torino White είχαν ήδη αναμετρηθεί δύο φορές στην ITA Division 1 αυτή τη σεζόν, και τα δύο παιχνίδια έληξαν χωρίς γκολ — 0-0 τον Μάρτιο, 0-0 ξανά στις αρχές Ιουνίου. Για 180 λεπτά καμία από τις δύο ομάδες δεν μπορούσε να βρει τον δρόμο προς τα δίχτυα της άλλης. Χρειάστηκε ένας τελικός κυπέλλου και το γκολ του Zaccagni στο πρώτο τέταρτο για να σπάσει τελικά το αδιέξοδο μεταξύ τους.

Τα τρόπαια της σεζόν

Για τη Lazio, που τερμάτισε πέμπτη στο πρωτάθλημα πίσω από την πρωταθλήτρια Napoli, αυτό είναι το τρόπαιο που καθορίζει τη δική της Season 3 — μια χειροπιαστή ανταμοιβή για μια πορεία που μπορεί να μην έφτασε στον τίτλο, αλλά δεν στερήθηκε ποτέ πάθους. Η διοργάνωση είχε ένα χρηματικό έπαθλο αξίας περίπου 71.4m SVC, και η εικόνα που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη είναι αυτή ενός τερματοφύλακα, όχι ενός σκόρερ.

Η Torino White θα νιώθει ότι άξιζε κάτι καλύτερο από αυτή την περίσταση, και οι αριθμοί την επιβεβαιώνουν. Όμως οι τελικοί δεν κρίνονται από την κατοχή ή τον αριθμό των σουτ· κρίνονται από τα γκολ, και η Lazio πέτυχε το μοναδικό που προσφέρθηκε. Αμείλικτη στη μία πλευρά του γηπέδου, απροσπέλαστη στην άλλη — ένας ταιριαστός τρόπος για να κατακτήσεις ένα κύπελλο στο οποίο κανείς δεν κατάφερε να σου σκοράρει.