Ορισμένα πρωταθλήματα κρίνονται στο τελευταίο σφύριγμα της τελευταίας αγωνιστικής. Στη Δανία, η τελευταία αγωνιστική είναι απλώς μια στέψη.

Καλώς ορίσατε στον επόμενο σταθμό της παγκόσμιας περιοδείας μας, μια χώρα όπου ο βαθμολογικός πίνακας μοιάζει λιγότερο με ανταγωνισμό και περισσότερο με βασιλικό διάταγμα. Με και τα 38 παιχνίδια να έχουν ολοκληρωθεί στη DNK Division 1, η København — ο σύλλογος που ο υπόλοιπος ποδοσφαιρικός κόσμος αποκαλεί FC Copenhagen — ολοκλήρωσε την κούρσα της Season 3 στους 102 βαθμούς, ολόκληρους 16 μπροστά από τη δεύτερη Brøndby. Μέτρησε 33 νίκες, τρεις ισοπαλίες και δύο ήττες. Σκόραρε 116 γκολ και δέχτηκε 13. Η διαφορά τερμάτων της είναι +103. Έκλεισε τη σεζόν με έξι συνεχόμενες νίκες: πρόσφατη φόρμα, WWWWWW.

Αυτό δεν είναι απλώς πορεία τίτλου. Είναι ένας οδοστρωτήρας με το ραδιόφωνο στην τσίτα.

Ο άνθρωπος που συνεχίζει να το κάνει

Το χέρι στο τιμόνι ανήκει σε έναν προπονητή που ονομάζεται Fatincasa, και δεν είναι άνθρωπος που κρύβει τη χαρά του. Στις 13 June, με το όνομα στο τρόπαιο σχεδόν χαραγμένο, μπήκε στη συζήτηση της κοινότητας για τους αγώνες και πέταξε έξι λέξεις που συνοψίζουν μια ολόκληρη εποχή του δανέζικου ποδοσφαίρου.

Ops....I did it again! Three in a row for Copenhagen

Δεν υπερβάλλει. Τα βιβλία των ρεκόρ τον δικαιώνουν απόλυτα: πρωταθλητής Δανίας στη Season 1, ξανά πρωταθλητής στη Season 2, και τώρα πρωταθλητής στη Season 3. Ένα καθαρό three-peat. Διοικεί την København όχι σαν ένα υπολογιστικό φύλλο αλλά σαν πραγματικό σύλλογος, δημοσιεύοντας ανακοινώσεις για τη μεταγραφική περίοδο στο κανάλι ειδήσεων σαν ένα κανονικό γραφείο τύπου — καλωσορίζοντας μεταγραφές όπως οι Arthur Atta και Gonçalo Guedes, οι οποίοι υποσχέθηκε ότι ήταν "έτοιμοι να κάνουν άμεση διαφορά".

Η βάση πάνω στην οποία στηρίζεται αυτή η δυναστεία είναι η μεγαλύτερη στη χώρα. Η København παίζει μπροστά στο μεγαλύτερο στάδιο του πρωταθλήματος (38,065), διαθέτει τη μεγαλύτερη βάση οπαδών (27,385 — πάνω από 8,000 περισσότερους από οποιονδήποτε άλλον) και έχει το μεγαλύτερο οικονομικό υπόλοιπο στην κατηγορία, ύψους 41.05M SVC. Καλύτερη έδρα, καλύτερος κόσμος, οι πιο γεμάτες τσέπες και — το κυριότερο — τόσο η καλύτερη επίθεση *όσο και* η πιο σκληροτράχηλη άμυνα στη χώρα. Όταν είσαι τόσο μπροστά σε κάθε τομέα ταυτόχρονα, ο τίτλος παύει να είναι ερώτημα.

Η παλιά φρουρά που δεν έφυγε ποτέ

Αλλά αυτή είναι μια ιστορία από το «Γύρο του Κόσμου», και ο χτύπος της καρδιάς κάθε ποδοσφαιρικού έθνους είναι οι δικοί του άνθρωποι. Γι' αυτό, αφήστε στην άκρη τις εισαγωγές και βρείτε τα δύο ονόματα που κάνουν την København να μοιάζει αναμφισβήτητα δανέζικη.

Στο κέντρο της μεσαίας γραμμής βρίσκεται ο Thomas Delaney — ο παίκτης με τον αριθμό 15 σε ολόκληρο το παιχνίδι, ένας από τους αυθεντικούς, εν ενεργεία διεθνής με τη Δανία, πλέον 34 ετών και ακόμα με αξιολόγηση 79. Δίπλα του στην ομάδα είναι ο Rasmus Falk Jensen, επίσης 34, επίσης Δανός, ένα σύμβολο πίστης για την København με 77 στο ενεργητικό του. Δύο άνδρες στα μέσα των τριάντα τους, που φορούν τα χρώματα του κορυφαίου συλλόγου της χώρας, φυλώντας ακόμα σκοπιά σε μια δυναστεία που χτίστηκε γύρω τους. Ο Delaney αποχώρησε κουτσαίνοντας από την τελική ευθεία λόγω τραυματισμού, αλλά η εικόνα παραμένει: οι παλιοί Δανοί να κρατούν την πόρτα όσο το βασίλειο αμύνεται.

Τα γκολ, ωστόσο, έρχονται με ισλανδική προφορά. Ο Albert Guðmundsson πέτυχε 25 γκολ πρωταθλήματος για να κατακτήσει πανηγυρικά το Χρυσό Παπούτσι, όντας ο πιο αποτελεσματικός εκτελεστής της κατηγορίας με διαφορά. Δίπλα του, ο German Onugkha συνεισέφερε 14 και ο Νορβηγός εξτρέμ Mohamed Elyounoussi 11. Η København δεν κατέκτησε απλώς τη Δανία. Κυριάρχησε και στους πίνακες των σκόρερ.

Οι διώκτες και μια μηχανή moneyball

Αν κάποιος πίεσε την København, αυτοί ήταν οι δύο σύλλογοι που το κάνουν πάντα. Η Brøndby, η αιώνια αντίπαλος, πήρε τη δεύτερη θέση με 86 βαθμούς υπό τις οδηγίες του προπονητή XVIX, με τον Αυστριακό τερματοφύλακα Patrick Pentz (αξιολόγηση 82) να καθοδηγεί μια άμυνα που δέχτηκε μόλις 16 γκολ. Ο Βραζιλιάνος επιθετικός Giovane Santana πρόσφερε 17 γκολ, και ο Δανός πλέι μέικερ Nicolai Frimodt Vallys ήταν ο πιο δημιουργικός παίκτης σε ολόκληρη την κατηγορία με εννέα ασίστ.

Η τρίτη θέση αφηγείται την πιο δανέζικη ιστορία από όλες. Η Herning — περισσότερο γνωστή στον κόσμο ως η ομάδα του moneyball FC Midtjylland — τερμάτισε στους 85 βαθμούς έχοντας σκοράρει 99 γκολ, τη δεύτερη καλύτερη επίθεση στο πρωτάθλημα, παρόλο που αγωνίζεται σε ένα γήπεδο που χωράει μόλις 12,000 θεατές. Ο προπονητής Alman έχει χτίσει μια ομάδα που αποδίδει εντυπωσιακά πάνω από το μέγεθός της. Ο μόνιμος χρονικογράφος του πρωταθλήματος Δανίας στην κοινότητα, ackydraal, τους είχε χαρακτηρίσει προ πολλού ως τους ανήσυχους μεγαλοεπενδυτές της χώρας.

FC Midtjylland are going aggressive after big exits... cash-rich and loading up for another deep run.

Το πρόσωπο αυτού του πρότζεκτ είναι η ανερχόμενη δύναμη του δανέζικου ποδοσφαίρου: ο August Priske Flyger, ένας 22χρονος γηγενής επιθετικός που σημείωσε 21 γκολ, δεύτερος πίσω μόνο από τον Guðmundsson, με τριετές συμβόλαιο και τον ίδιο τον Alman να αναφέρεται ως ατζέντης του. Ο Πολωνός Adam Buksa πρόσθεσε 12 γκολ και επτά ασίστ, ο Τσέχος Jan Kuchta άλλα 16, και ο 22χρονος Δανός Alexander Busch κράτησε την αμυντική γραμμή ανέπαφη. Αν κάποιος πρόκειται να διακόψει την παρέλαση της Copenhagen, τα έξυπνα στοιχήματα πάνε στον μικρό σύλλογος από τη Γιουτλάνδη με το μεγάλο μπλοκ επιταγών.

Πίσω τους, η Århus (AGF) πήρε την τέταρτη θέση με 81 βαθμούς, και η Farum — FC Nordsjælland — τερμάτισε πέμπτη, φιλοξενώντας την υψηλότερη βαθμολογία σε μεμονωμένο αγώνα στην κατηγορία, τον Σέρβο Nikola Glišić, και τον επιθετικό των 16 γκολ Levy Nene.

Στην άλλη άκρη του παραδείσου

Κάθε βασίλειο έχει τα ερείπιά του. Τα πιο σκληρά βρίσκονται στον πάτο του πίνακα. Η Odense — OB, ένα από τα πιο περήφανα ονόματα στην ιστορία του δανέζικου ποδοσφαίρου, με την τέταρτη μεγαλύτερη βάση οπαδών σε ολόκληρο το πρωτάθλημα (9,485) — κατέρρευσε στη 18η θέση, κερδίζοντας μόλις πέντε παιχνίδια όλη τη σεζόν και δεχόμενη 80 γκολ. Κάτω από αυτήν, η Esbjerg τερμάτισε στην τελευταία θέση με 17 βαθμούς, έχοντας τη χειρότερη άμυνα στη χώρα: 91 παθητικό σε 38 αγώνες, με τον προπονητή Robera να μένει να μετράει τις πληγές του.

Ας σκεφτούμε επίσης τον Kacper Przybyłko της Aalborg, ο οποίος σκόραρε 15 φορές για μια ομάδα που τερμάτισε στη 14η θέση — ένας μοναχικός σκοπευτής σε μια βάρκα που βυθίζεται, απόδειξη ότι η ατομική λάμψη και μια σεζόν που αξίζει να θυμάσαι σπάνια συνυπάρχουν στην ίδια διεύθυνση.

Αυτή είναι λοιπόν η Δανία: μια κορυφαία κατηγορία για την οποία η ευρύτερη κοινότητα ελάχιστα μιλάει, στην οποία κυριαρχεί ένας προπονητής που δεν μπορεί να σταματήσει να κερδίζει, την οποία υπερασπίζονται δύο γερασμένοι θρύλοι της Δανίας, την οποία καταδιώκει μια πόλη που ξοδεύει σαν γίγαντας, και την οποία θρηνούν ιστορικά ονόματα που γλιστρούν στην καταπακτή του υποβιβασμού. Η Season 3 ανήκει στο παρελθόν. Η Season 4 φορτώνει.

Το μόνο πραγματικό ερώτημα που απομένει στο δανέζικο ποδόσφαιρο είναι αυτό που ο Fatincasa συνεχίζει να απαντά για όλους τους άλλους. Μπορεί κάποιος, επιτέλους, να τον σταματήσει από το να το κάνει ξανά;